"Abubaca"
 |
Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić: forma encyklopedyczna, unikanie wyrażeń potocznych. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdziesz na stronie dyskusji tego artykułu. Po naprawieniu wszystkich błędów można usunąć tę wiadomość. |
Akrobacje rowerowe to odmiana kolarstwa uprawiana na różnego rodzaju rowerach, których wspólną cechą jest nie tyle pokonywanie dystansu ile wykonywanie rozmaitych ewolucji.
edytuj Akrobacje cyrkowe
Akrobacje cyrkowe wykonuje się na różnego rodzaju rowerach cyrkowych, z których najbardziej znany jest rower jednokołowy. Oprócz roweru jednokołowego stosuje się też w cyrkach rowery do jazdy po linie, rowery trampolinowe i wykonuje się też czasami akrobacje na rowerach BMX. Z akrobacji cyrkowych wywodzi się kilka dyscyplin kolarskich. Są to:
- Kolarstwo artystyczne - polegające na wykonywaniu czegoś w rodzaju tańca na rowerach jednokołowych lub BMX-ach
- Piłka rowerowa - polegający na grze w piłkę na specjlanie do tego przeznaczonych rowerach
- Przedstawienia teatralne z wykorzystanie rowerów cyrkowych
edytuj TRIAL
Dyscyplina w której celem jest pokonanie trudnego odcinka (np. skały, schody, poręcze) na specjalnym rowerze trialowym.
edytuj BMX
- Dirt jumping - polega na wykonywaniu skoków i w ich trakcie różnych ewolucji w powietrzu (np. obrót o 360°, obrót do tyłu przez plecy - tzw. backflip, wyprostowanie ciała podczas lotu - superman, obrót kierownicy o 360° - barspin, zdjęcie nóg z pedałów - no footer, zdjęcie rąk z kierownicy - no hander, puszczenie się roweru i ponowne złapanie go - nothing) po wybiciu się z odpowiednio ukształtowanych ziemnych wyskoczni (tzw. hopek) o różnych kształtach i rozmiarach.
- Bunnyhop (króliczy skok) jest to nazwa podskoku na rowerze wyczynowym np. takim jak BMX. Polega on na wyrwaniu mocno kierownicy do góry i wypchnięciu jej do przodu co powoduje oderwanie się tylnego koła od podłoża. Oczywiście równocześnie trzeba mocno nacisnąć na obydwa pedały (ustawione poziomo) i się wybić, bo inaczej nic z tego nie wyjdzie.
- Vert to forma jazdy na BMX polegająca na pokonywaniu przeszkod w skateparku (np.rampa, quarter, spine itp.) w określonym limicie czasu. Sędziowie wybierają dwa najlepsze z trzech przejazdów i przyznają punkty. Ilość i długość przejazdów zależy od konkursu (X-games, Gravity games itd.)
- Street jest to dyscyplina polegająca na niczym nie ograniczonej jezdzie po wszelkich wytworach architektury miejskiej. Ściśle wiąże się z tym określony styl życia, wymuszony przez częste wyjazdy oraz opór w dążeniu do celu, jakim jest perfekcja w jeździe. Polega na wykorzystywaniu wszelkich przeszkód ulicznych np. schodów, poręczy, murków oraz innych przeszkód.
- Flatland polega na robieniu akrobacji na płaskim, dużym, najlepiej asfaltowym terenie. W ramach tej dyscyliny wykonuje się różne triki stojąc na pegach, pedałach lub napędzając koło pocierając nogą o oponę. Punkty dostaje się za trudniejsze elementy. Wbrew pozorom, nie jest to jedna z bezpieczniejszych odmian tego sportu, gdyż prócz obtarć lub stłuczeń, można nabawic się również złamań, a bliski kontakt z twardym podłożem oraz brak czasu na przygotowanie się z nim, skutkuje nieraz ciężkimi urazami, szczególnie stawów nadgarstkowych oraz łokci. Przykładem może być Chase Gouin, który podczas jazdy używa stabilizatorów na łokcie (sic!). Charakterystyczna dla flatlandu jest budowa roweru - krótka baza kół, bardzo niskie przełożenie, a także konieczne wyposażenie w pegi i rotor. Obecnie większość rowerów do flatlandu nie posiada hamulców wcale lub posiada jedynie przedni. Bardziej znane osoby związane z tą dyscypliną to: Martti Kuoppa, Trevor Meyer, Michael Steingraber, Nathan Penonzek, Terry Adams.